iactus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈjak.tus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: iac·tus — morphologica: iact-us

Notatio

← Latine: iaciō (iacere)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
iactus	—	perfectum	passiva	participium­	nominativo	iaciō (iacere)

Declinatio

positivus singularis				positivus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	iactus	iacta	iactum	nom.	iactī	iactae	iacta
gen.	iactī	iactae	iactī	gen.	iactōrum	iactārum	iactōrum
dat.	iactō	iactae	iactō	dat.	iactīs	iactīs	iactīs
acc.	iactum	iactam	iactum	acc.	iactōs	iactās	iacta
abl.	iactō	iactā	iactō	abl.	iactīs	iactīs	iactīs
voc.	iacte	iacta	iactum	voc.	iactī	iactae	iacta

Translationes

Participium	dilatare ▼

Participium	collabi ▲

Anglice: thrown (en), cast (en) Germanice: geworfen (de)

Nomen substantivum

iact|us, -ūs masc.

1. Actus iaciendi.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	iactus	iactūs	I
gen.	iactūs	iactuum	II
dat.	iactuī	iactibus	III
acc.	iactum	iactūs	IV
abl.	iactū	iactibus	VI
voc.	iactus	iactūs	V

Dictiones collatae

Synonyma

• coniectus

Translationes

Actus iaciendi	dilatare ▼

Actus iaciendi	collabi ▲

Anglice: a throw (en), a cast (en), throwing (en), casting (en) Germanice: Werfen (de) n, Wurf (de) m

Formae affines

Latine

iactūs

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
iactūs	casus genitivus singularis	substantivi iactus
iactūs	casus nominativus pluralis	substantivi iactus
iactūs	casus accusativus pluralis	substantivi iactus
iactūs	casus vocativus pluralis	substantivi iactus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈjak.tuːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: iac·tūs — morphologica: iact-us