iacti

Discretiva

iacti dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
iactī	casus genitivus singularis · genus masculinum	participii iactus
iactī	casus genitivus singularis · genus neutrum	participii iactus
iactī	casus nominativus pluralis · genus masculinum	participii iactus
iactī	casus vocativus pluralis · genus masculinum	participii iactus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈjak.tiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: iac·tī — morphologica: iact-i

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

C. Suetonius Tranquillus ca. 70-150

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (57 a.C.n. / 697 a.u.)

• Quid? si per vim tulisti, tamenne lex est? aut quicquam iure gestum videri potest quod per vim gestum esse constet? An, si in ipsa latione tua capta iam urbe lapides iacti, si manus conlata non est, idcirco tu ad illam labem atque eluviem civitatis sine summa vi pervenire potuisti? —De domo sua ad pontifices oratio Ciceronis

saec. I.

• et maxime vexant servi, qui boves elocant, eosdemque et cetera pecora male pascunt, nec industrie terram vertunt, longeque plus imputant seminis iacti quam quod severint; sed nec quod terrae mandaverint sic adiuvant, ut recte proveniat, idque cum in aream contulerunt, per trituram cotidie minuunt vel fraude vel negligentia. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

Latinitas postclassica

saec. II.

• et ingresso primam expeditionem ac per Macedoniam ducente exercitum in Syriam, accidit ut apud Philippos sacratae olim victricium legionum arae sponte subitis conlucerent ignibus; et mox, cum Illyricum petens iuxta Patavium adisset Geryonis oraculum, sorte tracta, qua monebatur ut de consultationibus in Aponi fontem talos aureos iaceret, evenit ut summum numerum iacti ab eo ostenderent; hodieque sub aqua visuntur hi tali. —De vita Caesarum C. Suetoni Tranquilli