duodeviginti

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

XVIII
Cardinalis: duodēvīgintī
Ordinalis: duodēvīcēsimus
Adverbium: duodēvīciēs
Distributivus: duodēvīcēnī
Proportionalis:
Multiplicativus:
Collectivus:
XVIIXVIIIXIX
(XVII) septendecim ← duodēvīgintī → ūndēvīgintī (XIX)

Appellatio[+/-]

duodēvīgintīInformation icon.svgAPI: /du.o.deːwiˈgin.tiː/(classice)
Syllabificatio phonetica: du·o·dē·vī·gin·tī — morphologica: duo-de-viginti

Notatio[+/-]

duo + de + vīgintī

Numerus cardinalis[+/-]

duodēvīgintī (indeclinabilis; numerales: ⅩVIII, 18)

  1. Septendecim et alius. Numerus XVIII.

Dictiones collatae[+/-]

Synonyma

Translationes[+/-]

Septendecim et alius. Numerus XVIIIdilatare ▼
Septendecim et alius. Numerus XVIIIcollabi ▲

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
106-43 a.C.n.
Titus Livius
-58…+17
L. Iunius Moderatus Columella
ca. 4-70
C. Plinius Secundus
23-79
M. Fabius Quintilianus
ca. 35-100
P. Cornelius Tacitus
55-117
Aulus Gellius
ca. 130-180
antiq. class.class. III IIII III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.  (46 a.C.n. / 708 a.u.)

  • Quid ego de nave; vidi enim a te remum contemni: maiora fortasse quaeris. Quid potest sole maius, quem mathematici amplius duodeviginti partibus confirmant maiorem esse quam terram: quantulus nobis videtur; mihi quidem quasi pedalis; Epicurus autem posse putat etiam minorem esse eum quam videatur, sed non multo; —Lucullus Ciceronis [1][2]

class.

  • nec iam auxilia, quorum adfatim erat, sed commeatus finitumis urbibus imperati morabantur Romanum. navales quoque magnae copiae conveniebant: iam ab Leucade L. Quinctius quadraginta navibus venerat, iam Rhodiae duodeviginti tectae naves, iam Eumenes rex circa Cycladas insulas erat cum decem tectis navibus, triginta lembis mixtisque aliis minoris formae navigiis. —Ab urbe condita Titi Livii [3][2]

saec. I.

  • Sed id nobis decrescente luna fieri placet, nam ea res herbis liberat segetes. Iugerum autem desiderat, quod spissius stercoratur, vehes quattuor et viginti; quod rarius, duodeviginti. Disiectum deinde protinus fimum inarari et obrui convenit, ne solis halitu vires amittat et ut permixta humus praedicto alimento pinguescat. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae [4][2]

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

  • Crocodilum habet Nilus, quadripes malum et terra pariter ac flumine infestum. unum hoc animal terrestre linguae usu caret, unum superiore mobili maxilla inprimit morsum, alias terribile pectinatim stipante se dentium serie. magnitudine excedit plerumque duodeviginti cubita. parit ova quanta anseres, eaque extra eum locum semper incubat praedivinatione quadam, ad quem summo auctu eo anno egressurus est Nilus. —Naturalis historia Plinii [5]

saec. I.  (ca. 90-96 p.C.n.)

  • Sunt et alio relata (ut Afer Domitius, cum Cloatillam defenderet, cui obiectum crimen quod virum qui inter rebellantis fuerat sepelisset, remiserat Claudius, in epilogo filios eius adloquens «matrem tamen» inquit «pueri sepelitote») et aliunde petita, id est in alium locum ex alio tralata: pro Spatale Crispus, quam qui heredem amator instituerat decessit cum haberet annos duodeviginti: «hominem divinum, qui sibi indulsit.» —Institutio oratoria Quintiliani [6][2]

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 116 p.C.n.)

  • ceterum apud senatum disseruit non Philippum Atheniensibus, non Pyrrhum aut Antiochum populo Romano perinde metuendos fuisse. extat oratio qua magnitudinem viri, violentiam subiectarum ei gentium et quam propinquus Italiae hostis, suaque in destruendo eo consilia extulit. et Maroboduus quidem Ravennae habitus, si quando insolescerent Suebi quasi rediturus in regnum ostentabatur: sed non excessit Italia per duodeviginti annos consenuitque multum imminuta claritate ob nimiam vivendi cupidinem. —Annales P. Cornelii Taciti [7][2]

saec. II.  (ca. 170-177 p.C.n.)

  • Is pugnasse in hostem dicitur centum et viginti proeliis, cicatricem aversam nullam, adversas quinque et quadraginta tulisse, coronis donatus esse aureis octo, obsidionali una, muralibus tribus, civicis quattuordecim, torquibus tribus et octoginta, armillis plus centum sexaginta, hastis duodeviginti; phaleris item donatus est quinquies viciesque; spolia militaria habuit multiiuga, in his provocatoria pleraque; triumphavit cum imperatoribus suis triumphos novem. —Noctes Atticae A. Gellii [8][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Lucullus. (Bibliotheca Augustana): 26 [82] — duodeviginti
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 Vicicitatio: duodeviginti.
  3. 3.0 3.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (The Latin Library): Liber XXXIV, caput 26 — duodeviginti
  4. 4.0 4.1 Lucius Iunius Moderatus Columella - De re rustica - Libri XII. ed. V. Lundström. Anno 1902-1917. (Universitas Turicensis)  Liber secundus. Caput 5  — duodeviginti
  5. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber octavus, cap. 37, [89] — duodeviginti
  6. 6.0 6.1 Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV).Liber octavus, V. De sententiis communiter et de generibus sententiarum. [16] — duodeviginti
  7. 7.0 7.1 Publius Cornelius Tacitus - Annales sive ab excessu divi Augusti libri XVI. (Universitas Turicensis): Liber II. [63] — duodeviginta
  8. 8.0 8.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber secundus. Capitulum XI, [2] — duodeviginti