assumens

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /asˈsuːmeːns/

(classice)

Syllabificatio phonetica: as·sū·mēns — morphologica: as-sum-ens

Notatio

← Latine: assūmō (assūmere)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
assūmēns	—	praesens	activa	participium	assūmō (assūmere)

Translationes

Participium	dilatare ▼

Participium	collabi ▲

Anglice: accepting (en), adopting (en), assuming (en) Germanice: annehmend (de), zu sich nehmend (de)

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Ipsa enim magnitudo virtutis eius, quae nullas in angusto sentit angustias, uterum virginalem non adventitio, sed indigena puerperio fecundavit: ipsa sibi animam rationalem, et per eamdem etiam corpus humanum, totumque omnino hominem in melius mutandum, nullo modo in deterius mutata coaptavit; nomen humanitatis ab eo dignanter assumens, divinitatis ei largiter tribuens. —Epistolae Augustini