assumentes

Discretiva

assumentes dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
assūmentēs	casus nominativus pluralis · genus masculinum	participii assūmēns
assūmentēs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	participii assūmēns
assūmentēs	casus vocativus pluralis · genus masculinum	participii assūmēns
assūmentēs	casus nominativus pluralis · genus femininum	participii assūmēns
assūmentēs	casus accusativus pluralis · genus femininum	participii assūmēns
assūmentēs	casus vocativus pluralis · genus femininum	participii assūmēns

Appellatio pronuntiatusque

API: /as.suːˈmenteːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: as·sū·men·tēs — morphologica: as-sum-ent-es

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Non necesse est caeteros sensus corporis persequi: iam enim, ut opinor, animadvertis quid velim dicere, ita scilicet sensum illum interiorem de istis corporis sensibus iudicare, cum eorum et integritatem probat, et debitum flagitat, quemadmodum et ipsi corporis sensus de corporibus iudicant, assumentes in eis lenem tactum, reiicientesque contrarium. —De libero arbitrio Augustini