assumentis

Discretiva

assumentis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

assūmentis

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
assūmentis	casus genitivus singularis	participii assūmēns

Appellatio pronuntiatusque

API: /as.suːˈmentis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: as·sū·men·tis — morphologica: as-sum-ent-is

assūmentīs

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
assūmentīs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	participii assūmēns
assūmentīs	casus accusativus pluralis · genus femininum	participii assūmēns
assūmentīs	casus dativus pluralis	substantivi assūmentum
assūmentīs	casus ablativus pluralis	substantivi assūmentum

Appellatio pronuntiatusque

API: /as.suːˈmentiːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: as·sū·men·tīs — morphologica: as-sum-ent-is

Usus

Latinitas postclassica

saec. IV. - saec. V.

• Haec autem praecipiens, non eas iubet squalere sordibus, et horrentibus pannorum assumentis tegi, sed immoderato cultui, et nimis exquisito interdicit ornatui, simplicemque commendat ornatum atque habitum. —Epistolae Hieronymi Stridonensis. (340-420). Epistola CXLVIII. Ad Celantiam matronam, 27.