assumentibus

Discretiva

assumentibus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
assūmentibus	casus dativus pluralis	participii assūmēns
assūmentibus	casus ablativus pluralis	participii assūmēns

Appellatio pronuntiatusque

API: /as.suːˈmen.ti.bus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: as·sū·men·ti·bus — morphologica: as-sum-ent-ibus

Usus

Latinitas postclassica

saec. VI.

• pro his autem omnibus Latini simplicibus utuntur pronominibus Homerum sequentes, qui simplicibus ubique etiam pro compositis utitur pronominibus: mei misereor et mei filii misereor; mihi noceo et mei filio noceo; me accuso et mei filium accuso. saepe tamen etiam in reciprocationibus solemus uti assumentibus syllabas pronominibus, quibus discretionis quoque causa utimur, ut mihimet invideo, tibimet ipsi noces, sibimet ipsi prodest. —Ars Prisciani (ca. 500). Liber septimus decimus: de constructione.