ars

Latine

Appellatio pronuntiatusque

ars

API: /ars/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ars — morphologica: ars

Notatio

← Graeca Antiqua: ἄρτιζειν (ártizein)

Nomen substantivum

ars, artis fem.

1. Industria, solertia, atque adeo dexteritas in re aliqua agenda et perficienda, usu quotidiane acquisita.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	ars	artēs	I
gen.	artis	artium	II
dat.	artī	artibus	III
acc.	artem	artēs	IV
abl.	arte	artibus	VI
voc.	ars	artēs	V

Dictiones collatae

• arctō, artō
• artē
• ārsus

Dictiones derivatae

• artītus

Composita

• artifex
• artificiālis, artificiāliter
• artificīna
• artificiōsus, artificiōsē
• artificium, artificiolum
• artigraphia, artigraphus

Collocationes

• ars amandi
• ars amatoria
• ars musica
• artes liberales
• artes optimae
• exercitatio artem parat
• ars longa vita brevis
• ars gratia artis

Translationes

Industria, solertia, atque adeo dexteritas in re aliqua agenda et perficienda, usu quotidiane acquisita	dilatare ▼

Industria, solertia, atque adeo dexteritas in re aliqua agenda et perficienda, usu quotidiane acquisita	collabi ▲

Anglice: ability (en), art (en), skill (en) Bohemice: umění (cs) n Dacoromane: artă (ro) f Esperantice: arto (eo) Francogallice: ars (fr) m Germanice: Fähigkeit (de) f, Kunst (de) f, Tüchtigkeit (de) f Graeca Antiqua: τέχνη f ‎(tékhnē) Hispanice: arte (es) f Islandice: list (is) f Italice: arte (it) f Lusitane: arte (pt) f Neograece: τέχνη f ‎(téchni) Ruthenice: искусство (ru) n ‎(iskusstvo), умение (ru) n ‎(umenije) Slovene: umetnost (sl) f Suecice: konst (sv) c Tagale: arte (tl)

Discretiva

ars dictio est in variis linguis:

• Dacoromane: ars

Formae affines

Dacoromane

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
ars	—	perfectum	—	participium	arde

Appellatio pronuntiatusque

API: /ars/

Syllabificatio phonetica: ars — morphologica: ar[d]-s

Loci

Aulus Cornelius Celsus ca. -25…+50

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 30 p.C.n.)

• Si, vero quod propius est, vix ulla perpetua praecepta medicinalis  ars  recipit, idem sunt quod ii, quos experimenta sola sustinent; eo magis quoniam, conpresserit aliquem morbus an fuderit, quilibet etiam inperitissimus videt: quid autem conpressum corpus resolvat, quid solutum teneat, si a ratione tractum est, rationalis est medicus; si, ut ei, qui se rationalem negat, confiteri necesse est, ab experientia, empericus. —De Medicina Celsi

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Pone tergum deae saxum insurgit in speluncae modum muscis et herbis et foliis et virgulis et sicubi pampinis et arbusculis alibi de lapide florentibus. Splendet intus umbra signi de nitore lapidis. Sub extrema saxi margine poma et uvae faberrime politae dependent, quas  ars  aemula naturae veritati similes explicuit. —Metamorphoseon libri XI Apulei