artes

Discretiva

artes dictio est in variis linguis:

• Hispanice: artes
• Lusitane: artes

Formae affines

Latine

artēs

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
artēs	prima singularis	praesens	activa	coniunctivus	artō (artāre)

Forma	Modus flexurae	originis
artēs	casus nominativus pluralis	substantivi ars
artēs	casus accusativus pluralis	substantivi ars
artēs	casus vocativus pluralis	substantivi ars

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈar.teːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ar·tēs — morphologica: art-es

Hispanice

artes

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
artes	forma pluralis · genus masculinum	substantivi arte

Appellatio pronuntiatusque

API: [ˈaɾ.tes]

(Castellane, castellano)

Syllabificatio phonetica: ar·tes — morphologica: art-es

Lusitane

artes

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
artes	forma pluralis · genus femininum	substantivi arte

Appellatio pronuntiatusque

API: [ˈaɾ.tɨʃ]

(Lusitane)

Syllabificatio phonetica: ar·tes — morphologica: art-es

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Mater autem tu et praeterea cordata mulier filii tui lusus semper explorabis curiose et in eo luxuriem culpabis et amores revinces et tuas  artes  tuasque delicias in formonso filio reprehendes? Quis autem te deum, quis hominum patietur passim cupidines populis disseminantem, cum tuae domus amores amare coerceas et vitiorum muliebrium publicam praecludas officinam? —Metamorphoseon libri XI Apulei