aedificans

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯ˈdifikaːns/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·cāns — morphologica: aedi-fic-ans

Notatio

← Latine: aedificō (aedificāre)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
aedificāns	—	praesens	activa	participium	aedificō (aedificāre)

Translationes

Participium	dilatare ▼

Participium	collabi ▲

Anglice: building (en), erecting (en) Germanice: bauend (de), aufbauend (de), errichtend (de)

Loci

Marcus Terentius Varro -116…-27

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

Ulco Cats Bussemaker 1810–1865

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (ca. 37 a.C.n.)

• In Baiano autem aedificans tanta ardebat cura, ut architecto permiserit vel ut suam pecuniam consumeret, dummodo perduceret specus e piscinis in mare obiecta mole, qua aestus bis cotidie ab exorta luna ad proximam novam introire ac redire rursus in mare posset ac refrigerare piscinas. —De agricultura Varronis

Latinitas nova

saec. XVI.

• Item causarum sive per se sive per accidens aliae sunt potentia, ut aedificator, aliae sunt actu, ut aedificans. Item aliae significant connexe, ut statuae dicitur causa Polycletus statuarius; aliae vero adducuntur simpliciter, ut statuarius vel Polycletus. —Libri physicorum Aristotelis explanati Iordani Bruni

saec. XIX.

• Adeo autem differunt, ut agentes, et singulares, simul sint et non sint cum iis quorum sunt causae (veluti hic qui medetur simul est cum hoc qui sanatur; et hic aedificans, simul est cum hac re quae aedificatur): quae vero secundum potestatem causae dicuntur, non semper simul sunt; quia non simul interit domus et aedificator. —Aristotelis Physica Bussemakeri