aedificantes

Discretiva

aedificantes dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
aedificantēs	casus nominativus pluralis · genus masculinum	participii aedificāns
aedificantēs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	participii aedificāns
aedificantēs	casus vocativus pluralis · genus masculinum	participii aedificāns
aedificantēs	casus nominativus pluralis · genus femininum	participii aedificāns
aedificantēs	casus accusativus pluralis · genus femininum	participii aedificāns
aedificantēs	casus vocativus pluralis · genus femininum	participii aedificāns

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯difiˈkanteːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·can·tēs — morphologica: aedi-fic-ant-es

Loci

Vitruvius ca. -80…-20

Hildegardis Bingensis 1098-1179

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class. (30-22 a.C.n.)

• Cum autem animadverto ab indoctis et inperitis tantae disciplinae magnitudinem iactari et ab is, qui non modo architecturae sed omnino ne fabricae quidem notitiam habent, non possum non laudare patres familiarum eos, qui litteraturae fiducia confirmati per se aedificantes ita iudicant: si inperitis sit committendum, ipsos potius digniores esse ad suam voluntatem quam ad alienam pecuniae consumere summam. —De architectura Vitruvii

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Unde qui in prima acie harum sunt, quasi facies hominum habent, ab humero et deorsum magno splendore fulgentes; quae virtutes sunt in corda credentium ascendentes et in ardente charitate excelsam turrim in eis aedificantes, quae opera ipsorum sunt. —Scivias Hildegardis sive libri visionum ac revelationum Hildegardis