aedificantis

Discretiva

aedificantis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

aedificantis

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
aedificantis	casus genitivus singularis	participii aedificāns

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯difiˈkantis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·can·tis — morphologica: aedi-fic-ant-is

aedificantīs

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
aedificantīs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	participii aedificāns
aedificantīs	casus accusativus pluralis · genus femininum	participii aedificāns

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯difiˈkantiːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·can·tīs — morphologica: aedi-fic-ant-is

Usus

Latinitas postclassica

saec. IV. - saec. V.

• Sorte trahebat proprie locutus est; trahuntur enim sortes, hoc est educuntur. et bene tam regnantis quam aedificantis urbem inplere ostendit officium. —In Vergilii Aeneide comentarii Servii. (fl. c.400)