aedificanti

Discretiva

aedificanti dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
aedificantī	casus dativus singularis	participii aedificāns
aedificantī	casus ablativus singularis	adiectivi aedificāns

Appellatio pronuntiatusque

API: /ae̯difiˈkantiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·can·tī — morphologica: aedi-fic-ant-i

Loci

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Sed ut opera extruentibus satis non est saxa atque materiam et cetera aedificanti utilia congerere nisi disponendis eis conlocandisque artificium manus adhibeatur: sic in dicendo quamlibet abundans rerum copia cumulum tantum habeat atque congestum nisi illas eadem dispositio in ordinem digestas atque inter se commissas devinxerit. —Institutio oratoria Quintiliani