Jump to content

aedificante

E Victionario

Discretiva

aedificante dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Modus flexurae originis
aedificante casus ablativus singularis participii aedificāns
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ae̯difiˈkante/(classice)
Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·can·te — morphologica: aedi-fic-ant-e

Loci

[+/-]
Quintus Horatius Flaccus -65…-8
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class. (ca. 41-40 a.C.n.)

  • quid? cum Picenis excerpens semina pomis
gaudes, si cameram percusti forte, penes te es?
quid? cum balba feris annoso verba palato,
aedificante casas qui sanior? adde cruorem
stultitiae atque ignem gladio scrutare. modo, inquam. —Sermonum / Satyrarum libri II Q. Horatii Flacci [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Quintus Horatius Flaccus - Sermonum libri II. (Bibliotheca Augustana): Liber II.  Versus 275  — aedificante
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: aedificante.