valiturus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /wa.liˈtuːrus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: va·li·tū·rus — morphologica: valit-ur-us

Notatio

← Latine: valeō (valēre)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
valitūrus	—	futurum	activa	participium­	nominativo	valeō (valēre)

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (44/43 a.C.n.)

• Itaque haec sententia, Quirites, sic per triduum valuit, ut, quamquam discessio facta non esset, tamen praeter paucos omnes mihi adsensuri viderentur. Hodierno autem die spe nescio qua pacis obiecta remissior senatus fuit. Nam plures eam sententiam secuti sunt ut, quantum senatus auctoritas vesterque consensus apud Antonium  valiturus  esset, per legatos experiremur. Intellego, Quirites, a vobis hanc sententiam repudiari, neque iniuria. Ad quem enim legatos? —Philippicae orationes in M. Antonium Ciceronis