ulmus

Latine

Ulmus campestris partes.

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈulmus/, [ˈʊɫmʊs]

(classice)

Syllabificatio phonetica: ul·mus — morphologica: ulm-us

Nomen substantivum

ulm|us, -ī fem.

1. Species arboris generis Ulmus.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	ulmus	ulmī	I
gen.	ulmī	ulmōrum	II
dat.	ulmō	ulmīs	III
acc.	ulmum	ulmōs	IV
abl.	ulmō	ulmīs	VI
voc.	ulme	ulmī	V

Dictiones collatae

• alnus
• arbor
• fāgus
• pīnus
• quercus
• tilia

Translationes

Species arboris	dilatare ▼

Species arboris	collabi ▲

Anglice: elm (en) Germanice: Ulme (de) f

Loci

Vitruvius ca. -30/-22

P. Ovidius Naso -42…+18

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Hae autem inter se discrepantes et dissimiles habent virtutes, uti robur, ulmus, populus, cupressus, abies ceteraque, quae maxime in aedificiis sunt idonea. namque non potest id robur, quod abies, nec cupressus, quod ulmus, nec cetera easdem habent inter se natura rerum similitates, sed singula genera principiorum proprietatibus comparata alios alii generis praestant in operibus effectus. —De architectura Vitruvii

class.

• Ulmus amat vitem, vitis non deserit ulmum;

separor a domina cur ego saepe mea?

at mihi te comitem iuraras usque futuram –

per me perque oculos, sidera nostra, tuos!

verba puellarum, foliis leviora caducis,

inrita, qua visum est, ventus et unda ferunt. —Amores Ovidii Nasonis

saec. I.

• Atque in frondatione cavendum, ne aut prolixiores pollices fiant, qui ex amputatis virgis relinquuntur, aut rursus ita alleventur, ut ipse truncus laedatur, aut delibretur; nam parum gaudet ulmus in corpus nuda. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

saec. I.

• Fructum arborum solae nullum ferunt – hoc est ne semen quidem – tamarix, scopis tantum nascens, populus, alnus, ulmus Atinia, alaternus, cui folia inter ilicem et olivam. infelices autem existimantur damnataeque religione, quae neque seruntur umquam neque fructum ferunt. —Naturalis historia Plinii