tilia

Latine

Tilia cordata partes.

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈtilia/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ti·li·a — morphologica: tili-a

Nomen substantivum

tili|a, -ae fem.

1. Species arboris generis Tilia.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	tilia	tiliae	I
gen.	tiliae	tiliārum	II
dat.	tiliae	tiliīs	III
acc.	tiliam	tiliās	IV
abl.	tiliā	tiliīs	VI
voc.	tilia	tiliae	V

Dictiones collatae

• arbor
• fāgus
• pīnus
• quercus
• ulmus

Translationes

Species arboris

• Anglice: lime tree (en), linden (en)
• Dacoromane: tei (ro) m
• Esperantice: tilio (eo)
• Francogallice: tilleul (fr) m

• Germanice: Linde (de) f
• Islandice: lind (is) f
• Italice: tiglio (it) m

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

• tiliā — casus ablativus singularis vocis tilia

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈtiliaː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ti·li·ā — morphologica: tili-a