praedictum

Latine

Appellatio pronuntiatusque

praedictum

API: /prae̯̯ˈdiktum/

(classice)

praedictum

API: /prɛˈdiktum/

(ecclesiastice)

Syllabificatio phonetica: prae·dic·tum — morphologica: prae-dict-um

Notatio

← Latine: praedīcō (praedīcere)

Nomen substantivum

praedict|um, -ī neut.

1. Id quod praedicitur

Dictiones collatae

• dictum

Synonyma

1. praedictiō

Composita

• benedictum
• ēdictum
• indictiō
• interdictum
• maledictum

Translationes

Id quod praedicitur	dilatare ▼

Id quod praedicitur	collabi ▲

Anglice: prediction (en) Germanice: Vorhersagung (de) f, Weissagung (de) f

Discretiva

praedictum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
praedictum	—	—	—	supinum­	accusativo	praedīcō (praedīcere)

Forma	Modus flexurae	originis
praedictum	casus accusativus singularis · genus masculinum	participii praedictus
praedictum	casus nominativus singularis · genus neutrum	participii praedictus
praedictum	casus accusativus singularis · genus neutrum	participii praedictus
praedictum	casus vocativus singularis · genus neutrum	participii praedictus
praedictum	casus accusativus singularis	substantivi praedictum
praedictum	casus vocativus singularis	substantivi praedictum

Appellatio pronuntiatusque

praedictum

API: /prae̯̯ˈdiktum/

(classice)

praedictum

API: /prɛˈdiktum/

(ecclesiastice)

Syllabificatio phonetica: prae·dic·tum — morphologica: prae-dict-um