plorans

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈploːraːns/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·rāns — morphologica: plor-ans

Notatio

← Latine: plōrō (plōrāre)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
plōrāns	—	praesens	activa	participium	plōrō (plōrāre)

Usus

Latinitas antiqua

antiq.

• iam perducebam illam ad me suadela mea:

anus ei amplexa est genua, plorans, obsecrans,

ne deserat se: eam suam esse filiam,

seque eam peperisse sancte adiurabat mihi. —Cistellaria Plauti (ca. -254/-184)

Translationes

Participium	dilatare ▼

Participium	collabi ▲

Anglice: crying out (en), lamenting (en), deploring (en) Germanice: laut weinend (de), laut jammernd (de), wehklagend (de)

Loci

Hildegardis Bingensis 1098-1179

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Et quemadmodum post solis occasum splendor ipsius hominibus subtrahitur, sic ipsa post perpetrationem peccati, de amissione gaudii quod prius habuerat, gemens et plorans cruciatur. —Liber divinorum operum simplicis hominis Hildegardis