plorantia

Discretiva

plorantia dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
plōrantia	casus nominativus pluralis · genus neutrum	participii plōrāns
plōrantia	casus accusativus pluralis · genus neutrum	participii plōrāns
plōrantia	casus vocativus pluralis · genus neutrum	participii plōrāns

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːˈrantia/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·ran·ti·a — morphologica: plor-ant-ia

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• te fugiente errans aliena per oscula curram

et super ora gemens ubera sicca premam.

de facie infantum plorantia lumina lambam

et teneras lacrimas insatiata bibam. —Carmina Venantii Fortunati (fl. 600). Liber sextus, V.