mustella

Latine

Mustella

Formae aliae

• mūstēla

Appellatio pronuntiatusque

API: /muːsˈtel.la/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mūs·tel·la — morphologica: mustell-a

Notatio

← Latine: mūs (mūris)

Nomen substantivum

mūstell|a, -ae fem.

1. Animal quadrupes parvum sed oblongum, flavi coloris, muribus, columbis, gallinis infestum.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	mūstella	mūstellae	I
gen.	mūstellae	mūstellārum	II
dat.	mūstellae	mūstellīs	III
acc.	mūstellam	mūstellās	IV
abl.	mūstellā	mūstellīs	VI
voc.	mūstella	mūstellae	V

Dictiones collatae

• (Tax.) Mustelidae, Mustelinae

Dictiones derivatae

• mūstellīnus

Translationes

Animal quadrupes parvum	dilatare ▼

Animal quadrupes parvum	collabi ▲

Anglice: weasel (en) Francogallice: belette (fr) f, fouine (fr) f Germanice: Iltis (de) m, Wiesel (de) n Italice: faina (it) f, donnola (it) f

Discretiva

mustella dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

mūstellā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
mūstellā	casus ablativus singularis	substantivi mūstella

Appellatio pronuntiatusque

API: /muːsˈtel.laː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mūs·tel·lā — morphologica: mustell-a

Loci

Petronius Arbiter ca. 14-66

C. Plinius Secundus 23-79

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Ingeniosus est et bono filo, etiam si in aves morbosus est. Ego illi iam tres cardeles occidi, et dixi quod mustella comedit. Invenit tamen alias nenias, et libentissime pingit. —Satyricon T. Petronii Arbitri

saec. I.

• chelidoniam visui saluberrimam hirundines monstravere vexatis pullorum oculis illa medentes. testudo cunilae, quam bubulam vocant, pastu vires contra serpentes refovet, mustella ruta in murium venatu cum iis dimicatione conserta. ciconia origano, hedera apri in morbis sibi medentur et cancros vescendo maxime mari eiectos. —Naturalis historia Plinii

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Mustella dicta, quasi mus longus; nam telum a longitudine dictum. Haec ingenio subdola, in domibus, ubi nutrit catulos suos, transfert mutatque sedem. Serpentes etiam et mures persequitur: duo autem sunt genera mustellarum. Alterum enim silvestre, est distans magnitudine, quod Graeci ἰκτίδας vocant; alterum in domibus oberrans. Falso autem opinantur qui dicunt mustellam ore concipere, aure effundere partum. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis