mustellae

Discretiva

mustellae dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
mūstellae	casus genitivus singularis	substantivi mūstella
mūstellae	casus dativus singularis	substantivi mūstella
mūstellae	casus nominativus pluralis	substantivi mūstella
mūstellae	casus vocativus pluralis	substantivi mūstella

Appellatio pronuntiatusque

API: /muːsˈtel.lae̯/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mūs·tel·lae — morphologica: mustell-ae

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Quis autem ex corpore mustellae cibos faciat? Sed in hoc quod mustellam in cibo non esse sumendam dicit, in homines furtum reprehendit. —Sermones Martini Legionensis (c.1130–1203). XXIX.