mustellam

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg mustellam dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
mūstellam casus accusativus singularis substantivi mūstella

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /muːsˈtel.lam/(classice)
Syllabificatio phonetica: mūs·tel·lam — morphologica: mustell-am

Usus[+/-]

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

  • Quis autem ex corpore mustellae cibos faciat? Sed in hoc quod mustellam in cibo non esse sumendam dicit, in homines furtum reprehendit. —Sermones Martini Legionensis (c.1130–1203). XXIX.

Loci[+/-]

Isidorus Hispalensis
560-636
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

  • Falso autem opinantur qui dicunt mustellam ore concipere, aure effundere partum. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Isidorus Hispalensis - Etymologiarum libri XX. (Universitas Turicensis):  Liber duodecimus. De animalibus. Caput III. [3] — mustellam
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: mustellam.