mergens

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈmer.geːns/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mer·gēns — morphologica: merg-ens

Notatio

← Latine: mergō (mergere)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
mergēns	—	praesens	activa	participium	mergō (mergere)

Translationes

Participium	dilatare ▼

Participium	collabi ▲

Anglice: immersing (en), sinking (en), drowning (en) Germanice: tauchend (de), sinkend (de)

Loci

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Inter praecipua autem miracula est qui vocatur nautilos, ab aliis pompilos. supinus in summa aequorum pervenit, ita se paulatim adsubrigens, ut emissa omni per fistulam aqua velut exoneratus sentina facile naviget. postea prima duo bracchia retorquens membranam inter illa mirae tenuitatis extendit, qua velificante in aura, ceteris subremigans bracchiis, media se cauda ut gubernaculo regit. ita vadit alto Liburnicarum gaudens imagine, si quid pavoris interveniat, hausta se  mergens  aqua. —Naturalis historia Plinii