Jump to content

secundus

E Victionario
II
Cardinalis:duo
Ordinalis:secundus
Adverbium:bis
Distributivus:bīnī
Proportionalis:duplus
Multiplicativus:duplex
Collectivus:bīniō
IIIIII
(I) primus  secundus  tertius (III)

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
secundusAPI: /seˈkun.dus/(classice)
Syllabificatio phonetica: se·cun·dus morphologica: secund-us

Formae aliae

[+/-]

Notatio

[+/-]
Latine: sequor

Numerus ordinalis

[+/-]

sĕcund|us, -a, -um

  1. √ Qui sequitur, praesertim qui primum sequitur.
  2. naut. Conducibilis (ut flumina, venti, etc.)
  3. (Metonymicē) quod felicitatem affert.

Declinatio

[+/-]
Numerus ordinalis singularis Numerus ordinalis pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. sĕcundus sĕcunda sĕcundum nom. sĕcundī sĕcundae sĕcunda
gen. sĕcundī sĕcundae sĕcundī gen. sĕcundōrum sĕcundārum sĕcundōrum
dat. sĕcundō sĕcundae sĕcundō dat. sĕcundīs sĕcundīs sĕcundīs
acc. sĕcundum sĕcundam sĕcundum acc. sĕcundōs sĕcundās sĕcunda
abl. sĕcundō sĕcundā sĕcundō abl. sĕcundīs sĕcundīs sĕcundīs
voc. sĕcunde sĕcunda sĕcundum voc. sĕcundī sĕcundae sĕcunda

Dictiones collatae

[+/-]

Dictiones derivatae

[+/-]

Translationes

[+/-]
Qui primum sequiturdilatare ▼
Qui primum sequiturcollabi ▲