runa

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Nomen substantivum[+/-]

Vicipaedia
Vicipaedia articulum habet de runa.

run|a, -ae fem.

  1. littera vel character antiquus Germanicus
  2. character vel signum antiquum magicum Germanicum

Declinatio[+/-]

f. sing. plur.
nom. runa runae I
gen. runae runārum II
dat. runae runīs III
acc. runam runās IV
abl. runā runīs VI
voc. runa runae V

Loci[+/-]

Georgius Stiernhielmus
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI


saec. XVII.

  1. litterae maioribus nostris Runae dictae sunt a roena sive runa: discere, experiri, erudiri; qua ratione dicitur mulier saga, seu mulier runa, i. e. omniscia. Georgius Stiernhielmus Die urteutsche Sprache: nach ihren stammwörtern Von Johann Friedrich Kremsier

Translationes[+/-]

Anglice

rune en

Germanice

Rune fem. de