parentes

Latine

Familia
	m.	f.
P	pater	mater
C	filius	filia
E	maritus	uxor
G	frater	soror
PP	avus	avia
CC	nepos	neptis
FG	patruus	amita
MG	avunculus	matertera
FZC	amitinus	amitina
MZC	consobrinus	consobrina
	indef.
P	parens
E	coniunx
FBC	patruelis
MBC	matruelis
Cognationes
Recensere

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈren.teːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·ren·tēs — morphologica: parent-es

Notatio

← Latine: parēns

Nomen substantivum

părent|ēs, -um vel -ium masc. plur.

1. Mater et pater.
2. Avi veteres
3. Cognati

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	—	parentēs	I
gen.	—	parentium parentum	II
dat.	—	parentibus	III
acc.	—	parentēs	IV
abl.	—	parentibus	VI
voc.	—	parentēs	V

Dictiones collatae

Antonyma · contraria

1. līberī

Dictiones derivatae

• parentālis
• parentēla
• parenticīda, parenticīdium
• parentō, parentāre

Translationes

Mater vel pater	dilatare ▼

Mater vel pater	collabi ▲

Anglice: parents (en) pl Germanice: Eltern (de) pl

Appellatio pronuntiatusque

API: /paːˈren.teːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pā·ren·tēs — morphologica: parent-es

Notatio

← Latine: pārēns

Nomen substantivum

pārent|ēs, -ium masc. plur.

1. Imperio subiecti, oboedientēs

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	—	pārentēs	I
gen.	—	pārentium	II
dat.	—	pārentibus	III
acc.	—	pārentēs	IV
abl.	—	pārentibus	VI
voc.	—	pārentēs	V

Translationes

Imperio subiecti	dilatare ▼

Imperio subiecti	collabi ▲

Anglice: citizens in a monarchy (en) pl, obedients (en) pl Germanice: Untertanen (de) pl

Discretiva

parentes dictio est in variis linguis:

• Danice: parentes
• Norvegice: parentes
• Suecice: parentes

Dictiones similes

• Francogallice: parantés

Formae affines

Latine

pārentēs

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
pārentēs	casus nominativus pluralis · genus masculinum	participii pārēns
pārentēs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	participii pārēns
pārentēs	casus vocativus pluralis · genus masculinum	participii pārēns
pārentēs	casus nominativus pluralis · genus femininum	participii pārēns
pārentēs	casus accusativus pluralis · genus femininum	participii pārēns
pārentēs	casus vocativus pluralis · genus femininum	participii pārēns

Appellatio pronuntiatusque

API: /paːˈren.teːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pā·ren·tēs — morphologica: parent-es

Francogallice

parentes

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
parentes	forma pluralis · genus femininum	adiectivi parent
parentes	forma pluralis	substantivi parente

Appellatio pronuntiatusque

parentes

API: [paˈʁɑ̃t]

Syllabificatio phonetica: pa·rentes — morphologica: parent-es

Lusitane

parentes

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
parentes	forma pluralis	substantivi parente
parentes	forma pluralis	adiectivi parente

Appellatio pronuntiatusque

API: [pɜˈɾẽ.tɨʃ]

(Lusitane)

Syllabificatio phonetica: pa·ren·tes — morphologica: parent-es

Loci

Marcus Terentius Varro -116…-27

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 47-45 a.C.n.)

• Quod dicunt simile sit necne nomen nomini impudenter Aristarchum praecipere oportere spectare non solum ex recto, sed etiam ex eorum vocandi casu, esse enim deridiculum, si similes inter se parentes sint, de filiis iudicare: errant, quod non ab eorum obliquis casibus fit, ut recti simili facie ostendantur, sed propter eos facilius perspici similitudo potest eorum quam vim habeat, ut lucerna in tenebris allata non facit ut quae ibi sunt posita similia sint, sed ut videantur, quae sunt quoius modi sint. —De lingua Latina Varronis

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Post noctem unicam et rudimenta Veneris recens nupta gratias summas apud suos parentes ac maritum mihi meminisse non destitit, quoad summos illi promitterent honores habituri mihi. Convocatis denique gravioribus amicis consilium datur, quo potissimum pacto digne remunerarer. —Metamorphoseon libri XI Apulei