intraturus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /intraːˈtuːrus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·trā·tū·rus — morphologica: intrat-ur-us

Notatio

← Latine: intrō (intrāre)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
intrātūrus	—	futurum	activa	participium­	nominativo	intrō (intrāre)

Loci

Quintus Curtius Rufus fl.c.50

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Aegyptii olim Persarum opibus infensi - quippe avare et superbe imperitatum sibi esse credebant - ad spem adventus eius erexerant animos, utpote qui Amyntam quoque transfugam et cum precario imperio venientem laeti recepissent. Igitur ingens multitudo Pelusium, qua intraturus videbatur, convenerat. Atque ille septimo die, postquam a Gaza copias moverat, in regionem Aegypti, quam nunc Castra Alexandri vocant, pervenit. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Perhibuere et Romani proceres etiam exteris testimonia. Cn. Pompeius confecto Mithridatico bello intraturus Posidonii sapientiae professione clari domum forem percuti de more a lictore vetuit et fasces litterarum ianuae summisit is cui se oriens occidensque summiserat. —Naturalis historia Plinii