instituo

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /iːnsˈtituoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: īns·ti·tu·ō — morphologica: in-stitu-o

Notatio[+/-]

Latine: in- + statuō

Verbum transitivum[+/-]

īnstitu|ō, -ere, -ī, īnstitūtum

  1. √ In aliquo loco statuere, ponere.
  2. condere, fundare, componere

Coniugatio[+/-]

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
īnstitu- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. īnstituō īnstituam   īnstituēbam īnstituerem īnstituam  
II. sing. īnstituis īnstituās īnstitue! īnstituēbās īnstituerēs īnstituēs īnstituitō!
III. sing. īnstituit īnstituat   īnstituēbat īnstitueret īnstituet īnstituitō!
I. plur. īnstituimus īnstituāmus   īnstituēbāmus īnstituerēmus īnstituēmus  
II. plur. īnstituitis īnstituātis īnstituite! īnstituēbātis īnstituerētis īnstituētis īnstituitōte!
III. plur. īnstituunt īnstituant   īnstituēbant īnstituerent īnstituent īnstituuntō!
Thema Vox passiva
īnstitu- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. īnstituor īnstituar   īnstituēbar īnstituerer īnstituar  
II. sing. īnstitueris īnstituāris īnstituere! īnstituēbāris īnstituerēris īnstituēris īnstituitor!
III. sing. īnstituitur īnstituātur   īnstituēbātur īnstituerētur īnstituētur īnstituitor!
I. plur. īnstituimur īnstituāmur   īnstituēbāmur īnstituerēmur īnstituēmur  
II. plur. īnstituiminī īnstituāminī īnstituiminī! īnstituēbāminī īnstituerēminī īnstituēminī
III. plur. īnstituuntur īnstituantur   īnstituēbantur īnstituerentur īnstituentur īnstituuntor!
Thema Vox activa
īnstitu- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. īnstituī īnstituerim īnstitueram īnstituissem īnstituerō
II. sing. īnstituistī īnstitueris īnstituerās īnstituissēs īnstitueris
III. sing. īnstituit īnstituerit īnstituerat īnstituisset īnstituerit
I. plur. īnstituimus īnstituerimus īnstituerāmus īnstituissēmus īnstituerimus
II. plur. īnstituistis īnstitueritis īnstituerātis īnstituissētis īnstitueritis
III. plur. īnstituērunt īnstituerint īnstituerant īnstituissent īnstituerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
īnstituere īnstituisse īnstitūtūrum,
-am, -um esse
īnstituēns   īnstitūtūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
īnstituī īnstitūtum,
-am, -um esse
īnstitūtum īrī   īnstitūtus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
īnstituendī īnstituendus, -a, -um īnstitūtum īnstitūtū

Dictiones collatae[+/-]

Composita

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]