constituo

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /koːnsˈtituoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: cōns·ti·tu·ō — morphologica: con-stitu-o

Notatio[+/-]

Latine: con- + statuō

Verbum transitivum[+/-]

cōnstĭtŭ|ō, -ere, -ī, cōnstĭtūtum

  1. Efficere aliquid consistere.

Coniugatio[+/-]

Verbum finitum

­
Thema Vox activa
cōnstitu- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. cōnstituō cōnstituam   cōnstituēbam cōnstituerem cōnstituam  
II. sing. cōnstituis cōnstituās cōnstitue! cōnstituēbās cōnstituerēs cōnstituēs cōnstituitō!
III. sing. cōnstituit cōnstituat   cōnstituēbat cōnstitueret cōnstituet cōnstituitō!
I. plur. cōnstituimus cōnstituāmus   cōnstituēbāmus cōnstituerēmus cōnstituēmus  
II. plur. cōnstituitis cōnstituātis cōnstituite! cōnstituēbātis cōnstituerētis cōnstituētis cōnstituitōte!
III. plur. cōnstituunt cōnstituant   cōnstituēbant cōnstituerent cōnstituent cōnstituuntō!
Thema Vox passiva
cōnstitu- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. cōnstituor cōnstituar   cōnstituēbar cōnstituerer cōnstituar  
II. sing. cōnstitueris cōnstituāris cōnstituere! cōnstituēbāris cōnstituerēris cōnstituēris cōnstituitor!
III. sing. cōnstituitur cōnstituātur   cōnstituēbātur cōnstituerētur cōnstituētur cōnstituitor!
I. plur. cōnstituimur cōnstituāmur   cōnstituēbāmur cōnstituerēmur cōnstituēmur  
II. plur. cōnstituiminī cōnstituāminī cōnstituiminī! cōnstituēbāminī cōnstituerēminī cōnstituēminī
III. plur. cōnstituuntur cōnstituantur   cōnstituēbantur cōnstituerentur cōnstituentur cōnstituuntor!
Thema Vox activa
cōnstitu- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. cōnstituī cōnstituerim cōnstitueram cōnstituissem cōnstituerō
II. sing. cōnstituistī cōnstitueris cōnstituerās cōnstituissēs cōnstitueris
III. sing. cōnstituit cōnstituerit cōnstituerat cōnstituisset cōnstituerit
I. plur. cōnstituimus cōnstituerimus cōnstituerāmus cōnstituissēmus cōnstituerimus
II. plur. cōnstituistis cōnstitueritis cōnstituerātis cōnstituissētis cōnstitueritis
III. plur. cōnstituērunt cōnstituerint cōnstituerant cōnstituissent cōnstituerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
cōnstituere cōnstituisse cōnstitūtūrum,
-am, -um esse
cōnstituēns   cōnstitūtūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
cōnstituī cōnstitūtum,
-am, -um esse
cōnstitūtum īrī   cōnstitūtus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
cōnstituendī cōnstituendus, -a, -um cōnstitūtum cōnstitūtū

Dictiones collatae[+/-]

Composita

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]