eurus

Latine

Formae aliae

• euros

Nomen substantivum

eur|us, -ī masc.

1. ventus, qui ex parte flat quae meridiem et orientem solem spectat.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	eurus	eurī	I
gen.	eurī	eurōrum	II
dat.	eurō	eurīs	III
acc.	eurum	eurōs	IV
abl.	eurō	eurīs	VI
voc.	eure	eurī	V

Dictiones derivatae

• eurous

Loci

Lucius Apuleius

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. II.

• Nam quamvis eurus sit ventus orientis, idem tamen aparctias accipit[ur] nomen, cum eum oriens aestivus effundit; apeliotes autem vocatur, cum aequidianis exortibus procreatur; eurus est, quando hiemalis ortus portis emittitur.