oriens

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Solis ortus in oriente supra Choream Gigantum.

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /ˈorieːns/(classice)
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈorienz/(ecclesiastice)
Syllabificatio phonetica: o·ri·ēns — morphologica: ori-ens

Notatio[+/-]

Latine: orior (orīrī)

Participium[+/-]

ŏrĭ|ēns, -entis

  1. √ Qui oritur.

Declinatio[+/-]

positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. oriēns oriēns oriēns nom. orientēs orientēs orientia
gen. orientis orientis orientis gen. orientium orientium orientium
dat. orientī orientī orientī dat. orientibus orientibus orientibus
acc. orientem orientem oriēns acc. orientēs orientēs orientia
abl. orientī
oriente
orientī
oriente
orientī
oriente
abl. orientibus orientibus orientibus
voc. oriēns oriēns oriēns voc. orientēs orientēs orientia

Translationes[+/-]

Nomen substantivum[+/-]

ori|ēns, -entis

  1. Sol oriens seu pars horizontis ubi sol oritur.
  2. Terrae orientales.

Declinatio[+/-]

f. sing. plur.
nom. oriēns orientēs I
gen. orientis orientum II
dat. orientī orientibus III
acc. orientem orientēs IV
abl. oriente orientibus VI
voc. oriēns orientēs V

Translationes[+/-]

Usus[+/-]

Dictiones collatae[+/-]

Antonyma · contraria

Dictiones derivatae[+/-]