dilatatio
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /diːlaːˈtaːtioː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: dī·lā·tā·ti·ō — morphologica: di-latat-io
Notatio
[+/-]Nomen substantivum
[+/-]dīlātātĭ|ō, -ōnis fem.
- Actus dilatandi
Declinatio
[+/-]| f. | sing. | plur. | |
|---|---|---|---|
| nom. | dīlātātiō | dīlātātiōnēs | I |
| gen. | dīlātātiōnis | dīlātātiōnum | II |
| dat. | dīlātātiōnī | dīlātātiōnibus | III |
| acc. | dīlātātiōnem | dīlātātiōnēs | IV |
| abl. | dīlātātiōne | dīlātātiōnibus | VI |
| voc. | dīlātātiō | dīlātātiōnēs | V |
Dictiones collatae
[+/-]Translationes
[+/-]| Actus dilatandi | dilatare ▼ |
|---|
| Actus dilatandi | collabi ▲ |
|---|
|
Loci
[+/-]| Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430 |
||||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas postclassica
[+/-]
- Et ego scio, inquam, qui tecum loquor; nec ego comprehendo: sed cogitatio facit nos extendi, extensio dilatat nos, dilatatio nos capaces facit. —Sermones de tempore Augustini [1][2]