Jump to content

solaris

E Victionario
Solum solaris Latine
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
Solaris.

Latine

sōlāris

[+/-]
 → Discretiva

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /soːˈlaːris/(classice)
Syllabificatio phonetica: sō·lā·ris morphologica: solar-is

Notatio

[+/-]
← Latine: sōl

Nomen adiectivum

[+/-]

sōlār|is, -is, -e

  1. Ad solem pertinens.

Declinatio

[+/-]
positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. sōlāris sōlāris sōlāre nom. sōlārēs sōlārēs sōlāria
gen. sōlāris sōlāris sōlāris gen. sōlārium sōlārium sōlārium
dat. sōlārī sōlārī sōlārī dat. sōlāribus sōlāribus sōlāribus
acc. sōlārem sōlārem sōlāre acc. sōlārēs sōlārēs sōlāria
abl. sōlārī sōlārī sōlārī abl. sōlāribus sōlāribus sōlāribus
voc. sōlāris sōlāris sōlāre voc. sōlārēs sōlārēs sōlāria

Translationes

[+/-]
Ad solem pertinensdilatare ▼
Ad solem pertinenscollabi ▲

Discretiva

solaris dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

[+/-]

Formae affines

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
sōlāris secunda singularis praesens activa indicativus sōlor (sōlārī)
Forma Modus flexurae originis
sōlāris casus nominativus singularis · genus femininum adiectivi sōlāris
sōlāris casus nominativus singularis · genus masculinum adiectivi sōlāris
sōlāris casus genitivus singularis adiectivi sōlāris
sōlāris casus vocativus singularis · genus femininum adiectivi sōlāris
sōlāris casus vocativus singularis · genus masculinum adiectivi sōlāris

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /soːˈlaːris/(classice)
Syllabificatio phonetica: sō·lā·ris morphologica: solar-is

Loci

Aulus Cornelius Celsus ca.
-25…+50
C. Plinius Secundus
23–79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

class.  (ca. 30 p.C.n.)

  • Bibere autem oportet herbae  solaris , quam ἡλιοτρόπιον Graeci vocant, semen vel certe folia ex vino. Super volnus vero etiam furfures ex aceto vel ruta silvatica recte imponitur vel cum melle sal tostus. Cognovi tamen medicos, qui a scorpione ictis nihil aliud quam ex bracchio sanguinem miserunt. —De Medicina Celsi [1]

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

  • nam cum CCCLX et fere sex partibus orbis solis ex circuitu eius patere appareat circulum, per quem meat, semperque dimetiens tertiam partem ambitus et tertiae paulo minus septimam colligat, apparet dempta eius dimidia, quoniam terra centralis interveniat, sextam fere partem huius inmensi spatii, quod circa terram circuli  solaris  animo conprehenditur, inesse altitudinis spatio, lunae vero duodecimam, quoniam tanto breviore quam sol ambitu currit. —Naturalis historia Plinii [2]

Vide etiam: solaris (Vicicitatio)

Fontes

  1. Aulus Cornelius Celsus, De Medicina - Libri Octo. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIX). Liber quintus, XXVII. [5b] solaris
  2. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, cap. 21, [86] solaris