solarium

Latine

sōlārium

 → Discretiva 

Appellatio pronuntiatusque

API: /soːˈlaːri.um/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sō·lā·ri·um — morphologica: solar-ium

Notatio

← Latine: sōl

Nomen substantivum

sōlār|ium, -iī neut.

1. Horologium solare.
2. Locus editus supra domum, lithostroto pavimento tectus, soli expositus, ad apricandum idoneus.

Declinatio

n.	sing.	plur.
nom.	sōlārium	sōlāria	I
gen.	sōlāriī sōlārī	sōlāriōrum	II
dat.	sōlāriō	sōlāriīs	III
acc.	sōlārium	sōlāria	IV
abl.	sōlāriō	sōlāriīs	VI
voc.	sōlārium	sōlāria	V

Translationes

Horologium solare	dilatare ▼

Horologium solare	collabi ▲

Anglice: sundial (en) Germanice: Sonnenuhr (de) f Islandice: sólúr (is) n Italice: meridiana (it) f

Locus editus supra domum, ad apricandum idoneus	dilatare ▼

Locus editus supra domum, ad apricandum idoneus	collabi ▲

Anglice: roof terrace (en) Germanice: Dachterrasse (de) f Italice: terrazza sul tetto (it) f Suecice: takterrass (sv) c

solārium

Appellatio pronuntiatusque

API: /soˈlaːri.um/

(classice)

Syllabificatio phonetica: so·lā·ri·um — morphologica: sol[um]-arium

Notatio

← Latine: solum

Nomen substantivum

solār|ium, -iī neut.

1. Vectigal, quod pro solo penditur.

Translationes

Vectigal, quod pro solo penditur	dilatare ▼

Vectigal, quod pro solo penditur	collabi ▲

Anglice: property tax (en) Finnice: kiinteistövero (fi) Francogallice: taxe foncière (fr) f Germanice: Grundsteuer (de) f, Grundzins (de) m

Declinatio

n.	sing.	plur.
nom.	solārium	solāria	I
gen.	solāriī solārī	solāriōrum	II
dat.	solāriō	solāriīs	III
acc.	solārium	solāria	IV
abl.	solāriō	solāriīs	VI
voc.	solārium	solāria	V

Discretiva

solarium dictio est in variis linguis:

• Anglice: solarium
• Batave: solarium
• Danice: solarium
• Finnice: solarium
• Francogallice: solarium
• Italice: solarium
• Norvegice: solarium
• Polonice: solarium
• Suecice: solarium

Dictiones similes

• Bohemice: solárium
• Dacoromane: solariu
• Germanice: Solarium
• Hispanice: solárium

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
sōlārium	casus genitivus pluralis	adiectivi sōlāris
sōlārium	casus accusativus singularis · genus masculinum	adiectivi sōlārius
sōlārium	casus nominativus singularis · genus neutrum	adiectivi sōlārius
sōlārium	casus accusativus singularis · genus neutrum	adiectivi sōlārius
sōlārium	casus vocativus singularis · genus neutrum	adiectivi sōlārius
sōlārium	casus nominativus singularis	substantivi sōlārium
sōlārium	casus accusativus singularis	substantivi sōlārium
sōlārium	casus vocativus singularis	substantivi sōlārium

Appellatio pronuntiatusque

API: /soːˈlaːri.um/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sō·lā·ri·um — morphologica: solar-ium

Loci

Marcus Terentius Varro -116…-27

M. Tullius Cicero -106…-43

C. Plinius Secundus 23–79

C. Suetonius Tranquillus ca. 70-150

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 47-45 a.C.n.)

• Duo motus solis: alter cum caelo, quod movetur ab Iove rectore, qui Graece Δία appellatur, cum ab oriente ad occasum venit, quo tempus id ab hoc deo dies appellatur. Meridies ab eo quod medius dies. D antiqui, non R in hoc dicebant, ut Praeneste incisum in solario vidi.  Solarium  dictum id, in quo horae in sole inspiciebantur, vel horologium ex aqua, quod Cornelius in Basilica Aemilia et Fulvia inumbravit. Diei principium mane, quod tum manat dies ab oriente, nisi potius quod bonum antiqui dicebant manum, ad cuiusmodi religionem Graeci quoque cum lumen affertur, solent dicere φῶς ἀγαθόν. —De lingua Latina Varronis

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• Qui igitur convenit, signum aut tabulam pictam cum aspexeris, scire adhibitam esse artem, cumque procul cursum navigii videris, non dubitare, quin id ratione atque arte moveatur, aut cum  solarium  vel descriptum vel ex aqua contemplere, intellegere declarari horas arte, non casu, mundum autem, qui et has ipsas artes et earum artifices et cuncta conplectatur consilii et rationis esse expertem putare. —De natura deorum Ciceronis

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• princeps  solarium  horologium statuisse ante XII annos quam cum Pyrro bellatum est ad aedem Quirini L. Papirius Cursor, cum eam dedicaret a patre suo votam, a Fabio Vestale proditur. sed neque facti horologii rationem vel artificem significat nec unde translatum sit aut apud quem scriptum id invenerit. —Naturalis historia Plinii

Latinitas postclassica

saec. II.

• Per haec ac talia maxima aetatis parte transacta quinquagesimo anno imperium cepit quantumvis mirabili casu. exclusus inter ceteros ab insidiatoribus Gai, cum quasi secretum eo desiderante turbam submoverent, in diaetam, cui nomen est Hermaeum, recesserat; neque multo post rumore caedis exterritus prorepsit ad  solarium  proximum interque praetenta foribus vela se abdidit. —De vita Caesarum C. Suetoni Tranquilli

Vide etiam:  → solarium (Vicicitatio)