solarem

Discretiva

solarem dictio est in variis linguis:

• Catalane: solarem
• Gallaice: solarem
• Germanice: solarem
• Lusitane: solarem

Latine

sōlārem

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
sōlārem	casus accusativus singularis · genus masculinum	adiectivi sōlāris
sōlārem	casus accusativus singularis · genus femininum	adiectivi sōlāris

Appellatio pronuntiatusque

API: /soːˈlaːrem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sō·lā·rem — morphologica: solar-em

Germanice

solarem

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
solarem	casus dativus singularis · genus masculinum · flexus fortis	adiectivi solar
solarem	casus dativus singularis · genus neutrum · flexus fortis	adiectivi solar

Appellatio pronuntiatusque

solarem

API: [zoˈlaːʁəm]

(appellatio normata)

Syllabificatio phonetica: lu·na·re — morphologica: solar-e

Lusitane

solarem

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
solarem	tertia pluralis	futurum	activa	coniunctivus	solar
solarem	tertia pluralis	—	activa	infinitivus	solar

Appellatio pronuntiatusque

API: [suˈla.rɜ̃ĩ]

(Lusitane)

Syllabificatio phonetica: so·la·rem — morphologica: sol-arem

Loci

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas nova

saec. XVI.  (1582 p.C.n.)

• Eiusdem totius luna (quam aliam intelligunt philosophorum plurimi esse terram) in suo ad illum converso hemisphaerio liberum concipiente lumen: haec illius globi interpositione tristis umbratam ad eundem conversam, averso hemisphaerio lunae commonstrat faciem. Unus ergo idemque perpetuo Sol perseverans atque manens, aliis atque aliis; aliter atque aliter dispositis; alius efficitur atque alius. Haud secus  solarem  artem istam aliis, aliisque, aliam atque aliam futuram crediderimus. —De umbris idearum Iordani Bruni

Vide etiam:  → solarem (Vicicitatio)