solaribus

Discretiva

solaribus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
sōlāribus	casus dativus pluralis	adiectivi sōlāris
sōlāribus	casus ablativus pluralis	adiectivi sōlāris

Appellatio pronuntiatusque

API: /soːˈlaːri.bus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: sō·lā·ri·bus — morphologica: solar-ibus

Loci

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas nova

saec. XVI.  (1588 p.C.n.)

• Seipsum apud nos accusat Aristoteles, ubi super antiquos, qui simpliciter grave simpliciterque leve non cognoverunt, se jactat. Nobis enim grave et leve respective duntaxat, minime autem simpliciter dicuntur. Qui enim absolute grave esse potest, ubi, si ignis a nobis tanquam ad sphaeram suam, ad solem ascenderet,  solaribus  ipsis descendere certe dicetur, sicut et ab illis ascendit ad nos descendens? —Acrotismus Camoeracensis Iordani Bruni

Vide etiam:  → solaribus (Vicicitatio)