Jump to content

sana (fi)

E Victionario

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
  • /ˈsɑ.nɑ/
  • Homoeoteleuton: -ɑnɑ

Nomen substantivum

[+/-]

sana

  1. verbum (-i neut.) || Dictio, vocabulum; signum vocale quod rem vel ideam significat, vel eius forma scripta.

Declinatio

[+/-]
Declinatio Finnica
sing. plur.
nom. sana sanat
gen. sanan sanojen
† sanain
part. sanaa sanoja
iness. sanassa sanoissa
elat. sanasta sanoista
illat. sanaan sanoihin
adess. sanalla sanoilla
abl. sanalta sanoilta
allat. sanalle sanoille
ess. sanana sanoina
translat. sanaksi sanoiksi
instr. — sanoin
abess. sanatta sanoitta
comit. — sanoine-

Usus

[+/-]

Alussa oli Sana, ja Sana oli Jumalan tykönä, ja Sana oli Jumala.

  • in principio erat Verbum et Verbum erat apud Deum et Deus erat Verbum –Io 1:1

Dictiones collatae

[+/-]

Hyponyma

Dictiones derivatae

[+/-]