Deinde ad condicionem rerum humanarum respiciendum est, ut omnium accidentium aequi iudices simus; iniquus autem est, qui commune vitium singulis obiecit. Non est Aethiopis inter suos insignitus color, nec rufus crinis et coactus in nodum apud Germanos virum dedecet. —De IraSenecae[1]
saec. I. (ca. 78 p.C.n.)
sunt et colorem differentiae. rubet Memphi, rufus est circa Oxum, Centuripis purpureus, circa Gelam in eadem Sicilia tanti splendoris, ut imaginem recipiat. in Cappadocia crocinus effoditur, tralucidus et odoratissimus. ad medicinae usus antiqui Tarentinum maxime laudabant, ab hoc quemcumque e marinis, ex eo genere spumeum praecipue, iumentorum vero et boum oculis Tragasaeum et Baeticum. —Naturalis historiaPlinii[2]
Quippe qui ‘ rufus ’ color a rubore quidem appellatus est, sed cum aliter rubeat ignis, aliter sanguis, aliter ostrum, aliter crocum, aliter aurum, has singulas rufi varietates Latina oratio singulis propriisque vocabulis non demonstrat omniaque ista significat una ‘ruboris’ appellatione, nisi cum ex ipsis rebus vocabula colorum mutuatur et ‘igneum’ aliquid dicit et ‘flammeum’ et ‘sanguineum’ et ‘croceum’ et ‘ostrinum’ et ‘aureum’. —Noctes AtticaeA. Gellii[3]
