viridis

Latine

Vicipaedia

Vicipaedia articulum habet de viride.

viridis

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwi.ri.dis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: vi·ri·dis — morphologica: virid-is

Notatio

← Latine: vireō (virēre)

Nomen adiectivum

virid|is, -is, -e ^[1]

Herbecei coloris, color ex.gr. herbarum.

Declinatio

positivus singularis				positivus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	viridis	viridis	viride	nom.	viridēs	viridēs	viridia
gen.	viridis	viridis	viridis	gen.	viridium	viridium	viridium
dat.	viridī	viridī	viridī	dat.	viridibus	viridibus	viridibus
acc.	viridem	viridem	viride	acc.	viridēs	viridēs	viridia
abl.	viridī	viridī	viridī	abl.	viridibus	viridibus	viridibus
voc.	viridis	viridis	viride	voc.	viridēs	viridēs	viridia

viridis comparativus	dilatare ▼

viridis comparativus	collabi ▲

comparativus singularis				comparativus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	viridior	viridior	viridius	nom.	viridiōrēs	viridiōrēs	viridiōra
gen.	viridiōris	viridiōris	viridiōris	gen.	viridiōrum	viridiōrum	viridiōrum
dat.	viridiōrī	viridiōrī	viridiōrī	dat.	viridiōribus	viridiōribus	viridiōribus
acc.	viridiōrem	viridiōrem	viridius	acc.	viridiōrēs	viridiōrēs	viridiōra
abl.	viridiōre	viridiōre	viridiōre	abl.	viridiōribus	viridiōribus	viridiōribus
voc.	viridior	viridior	viridius	voc.	viridiōrēs	viridiōrēs	viridiōra

viridis superlativus	dilatare ▼

viridis superlativus	collabi ▲

superlativus singularis				superlativus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	viridissimus	viridissima	viridissimum	nom.	viridissimī	viridissimae	viridissima
gen.	viridissimī	viridissimae	viridissimī	gen.	viridissimōrum	viridissimārum	viridissimōrum
dat.	viridissimō	viridissimae	viridissimō	dat.	viridissimīs	viridissimīs	viridissimīs
acc.	viridissimum	viridissimam	viridissimum	acc.	viridissimōs	viridissimās	viridissima
abl.	viridissimō	viridissimā	viridissimō	abl.	viridissimīs	viridissimīs	viridissimīs
voc.	viridissime	viridissima	viridissimum	voc.	viridissimī	viridissimae	viridissima

Dictiones collatae

Dictiones derivatae

Translationes

Herbecei coloris	dilatare ▼

Herbecei coloris	collabi ▲

Discretiva

viridis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

viridis

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
viridis	casus genitivus singularis	adiectivi viridis
viridis	casus vocativus singularis · genus masculinum	adiectivi viridis
viridis	casus vocativus singularis · genus femininum	adiectivi viridis

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwi.ri.dis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: vi·ri·dis — morphologica: virid-is

	Colores									Recensere
ater niger furvus	rufus	ruber	aurantius	gilvus flavus	viridis	caeruleus	violaceus	purpureus	canus	albus candidus

N	I	II	III	IV	V	VI	VII	–	VIII	IX

Loci

C. Plinius Secundus
23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I. (ca. 78 p.C.n.)

Candidarum dux est paederos, quamquam quaeri potest, in quo colore numerari debeat totiens iactati per alienas pulchritudines nominis, adeo ut decoris praerogativa in vocabulo facta sit. sed tamen et suum genus expectatione tanta dignum. coeunt quippe in tralucidam crystallum  viridis  suo modo aër simulque purpurae et quidam vini aurei nitor semper extremus in visu, sed purpura coronatus. —Naturalis historia Plinii ^[2]

Vide etiam: → viridis (Vicicitatio)

Fontes

↑ Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. IV (R-S) / Tom. IV (T-Z), p. 1007 — “VĬRĬDIS, e, adject. (vireo) Virdis pro viridis improbatur a Prob. App. p. 199. 9. K.;”
↑ Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXXVII, cap. 46, [129] — viridis

[Forcellini-1] Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. IV (R-S) / Tom. IV (T-Z), p. 1007 — “VĬRĬDIS, e, adject. (vireo) Virdis pro viridis improbatur a Prob. App. p. 199. 9. K.;”

[Plinius-2] Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXXVII, cap. 46, [129] — viridis

[1]

[2]