interfuturus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /interfuˈtuːrus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·ter·fu·tū·rus — morphologica: inter-futur-us

Notatio

← Latine: intersum (interesse)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
interfutūrus	—	futurum	activa	participium­	nominativo	intersum (interesse)

Loci

Titus Livius -58…+17

Quintus Curtius Rufus ca. 50

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• inde, cum audisset appropinquare iam Romanam classem, rex, quia non interfuturus navali certamini erat, Magnesiam, quae ad Sipylum est, concessit ad terrestris copias comparandas; classis ad Cissuntem portum Erythraeorum, tamquam ibi aptius expectatura hostem, contendit. —Ab urbe condita Titi Livii

saec. I.

• Reges quidem haec invicem scripserant. Sed Rhodii urbem suam portusque dedebant Alexandro. Ille Ciliciam Socrati tradiderat, Philota regioni circa Tyrum iusso praesidere. Syriam, quae Coele appellatur, Andromacho Parmenio tradiderat bello, quod supererat, interfuturus. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi