Jump to content

interfutura

E Victionario

Discretiva

interfutura dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

interfutūra

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Modus flexurae originis
interfutūra casus nominativus singularis · genus femininum participii interfutūrus
interfutūra casus vocativus singularis · genus femininum participii interfutūrus
interfutūra casus nominativus pluralis · genus neutrum participii interfutūrus
interfutūra casus accusativus pluralis · genus neutrum participii interfutūrus
interfutūra casus vocativus pluralis · genus neutrum participii interfutūrus
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /interfuˈtuːra/(classice)
Syllabificatio phonetica: in·ter·fu·tū·ra morphologica: inter-futur-a

interfutūrā

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Modus flexurae originis
interfutūrā casus ablativus singularis · genus femininum participii interfutūrus
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /interfuˈtuːraː/(classice)
Syllabificatio phonetica: in·ter·fu·tū·rā morphologica: inter-futur-a

Loci

[+/-]
Quintus Curtius Rufus ca. 50
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

saec. I.

  • Ingens militum turba convenerat egregio interfutura certamini, testis eadem cuiusque factorum et de iudicibus latura sententiam: quippe verone an falso honos cuique haberetur, ignorari non poterat. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi [1][2]

Fontes

  1. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named CurtiusRufus
  2. Lapsus in citando: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named q