fortius

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈfor.ti.us/

(classice)

Syllabificatio phonetica: for·ti·us — morphologica: fort-ius

Notatio

← Latine: fortis

Adverbium

fortius

1. Gradus comparativus adverbii fortiter.

Discretiva

fortius dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
fortius	casus nominativus singularis · genus neutrum	fortior (fortis comparativus)
fortius	casus accusativus singularis · genus neutrum	fortior (fortis comparativus)
fortius	casus vocativus singularis · genus neutrum	fortior (fortis comparativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈfor.ti.us/

(classice)

Syllabificatio phonetica: for·ti·us — morphologica: fort-ius

Loci

Phaedrus ca. –10…+60

Petronius Arbiter ca. 14-66

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 40 p.C.n.)

• Fortasse dices: «Aliquae venient feriae,

Quae me soluto pectore ad studium vocent».

Legesne, quaeso, potius viles nenias,

Impendas curam quam rei domesticae,

Reddas amicis tempora, uxori vaces,

Animum relaxes, otium des corpori,

Ut assuetam fortius praestes vicem?

Mutandum tibi propositum est ut vitae genus,

Intrare si Musarum limen cogitas. —Fabulae Phaedri

saec. I.

• Quibus ego auditis intentavi in oculos Ascylti manus et: “Quid dicis, inquam, muliebris patientiae scortum, cuius ne spiritus purus est?” Inhorrescere se finxit Ascyltos, mox sublatis fortius manibus longe maiore nisu clamavit: “Non taces, inquit, gladiator obscene, quem de ruina harena dimisit? Non taces, nocturne percussor, qui ne tum quidem, cum fortiter faceres, cum pura muliere pugnasti, cuius eadem ratione in viridario frater fui, qua nunc in deversorio puer es.” —Satyricon T. Petronii Arbitri

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Tunc protinus inexpugnabili magicae disciplinae potestate et caeca numinum coactorum violentia illa corpora, quorum fumabant stridentes capilli, spiritum mutuantur humanum et sentiunt et audiunt et ambulant et, qua nidor suarum ducebat exuviarum, veniunt et pro illo iuvene Boeotio aditum gestientes fores insiliunt: cum ecce crapula madens et inprovidae noctis deceptus caligine audacter mucrone destricto in insani modum Aiacis armatus, non ut ille vivis pecoribus infestus tota laniavit armenta, sed longe tu fortius qui tres inflatos caprinos utres exanimasti, ut ego te prostratis hostibus sine macula sanguinis non homicidam nunc sed utricidam amplecterer. —Metamorphoseon libri XI Apulei