flendus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈflen.dus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: flen·dus — morphologica: fl-end-us

Notatio

← Latine: fleō (flēre)

Gerundivum

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
flendus	—	—	passiva	gerundivum­	nominativo	fleō (flēre)

Declinatio

positivus singularis				positivus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	flendus	flenda	flendum	nom.	flendī	flendae	flenda
gen.	flendī	flendae	flendī	gen.	flendōrum	flendārum	flendōrum
dat.	flendō	flendae	flendō	dat.	flendīs	flendīs	flendīs
acc.	flendum	flendam	flendum	acc.	flendōs	flendās	flenda
abl.	flendō	flendā	flendō	abl.	flendīs	flendīs	flendīs
voc.	flende	flenda	flendum	voc.	flendī	flendae	flenda

Loci

P. Ovidius Naso -42...+18

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 2 p.C.n.)

• quod siquid praecepta valent mea, siquid Apollo

utile mortales perdocet ore meo,

quamvis infelix media torreberis Aetna,

frigidior glacie fac videare tuae:

et sanum simula, ne, siquid forte dolebis,

sentiat; et ride, cum tibi flendus eris.

non ego te iubeo medias abrumpere curas:

non sunt imperii tam fera iussa mei. —Remedia amoris Ovidii Nasonis