flendo

Discretiva

flendo dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
flendō	—	—	activa	gerundium­	dativo	fleō (flēre)
flendō	—	—	activa	gerundium­	ablativo	fleō (flēre)

Forma	Modus flexurae	originis
flendō	casus dativus singularis · genus masculinum	gerundivi flendus
flendō	casus ablativus singularis · genus masculinum	gerundivi flendus
flendō	casus dativus singularis · genus neutrum	gerundivi flendus
flendō	casus ablativus singularis · genus neutrum	gerundivi flendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈflen.doː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: flen·dō — morphologica: fl-end-o

Loci

Gaius Valerius Catullus -87…-54

Hildegardis Bingensis 1098-1179

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• qui nunc it per iter tenebricosum

illuc, unde negant redire quemquam.

at vobis male sit, malae tenebrae

Orci, quae omnia bella devoratis:

tam bellum mihi passerem abstulistis.

o factum male, o miselle passer,

tua nunc opera meae puellae

flendo turgiduli rubent ocelli. —Carmina Catulli

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Candida etiam scientia quasi albugo oculorum in homine apparet, intellectusque velut claritas eorum in eo fulget, et rationalitas quemadmodum pupilla ipsorum in eo lucet. Quapropter etiam homo sic ad coelestia tendere gemendo et flendo cogitur, ubi se indignum praemio aeternae remunerationis aestimat, quoniam multis peccatis se oneratum novit, ideoque ut poenas iudicii tantum evadat, contendit. —Liber divinorum operum simplicis hominis Hildegardis