exporrigo

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio

A ex + porrigo

Verbum transitivum

exporrig|o, -ĕre, exporrexī, exporrectum

1. tendere

Coniugatio

Radix praesens exporrig-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	exporrigō	exporrigimus		I.	exporrigor	exporrigimur
II.	exporrigis	exporrigitis		II.	exporrigeris	exporrigiminī
III.	exporrigit	exporrigunt		III.	exporrigitur	exporriguntur
Imperativus
act.	exporrige	exporrigite		pass.	exporrigere	exporrigiminī
Imperativus futurus
II.	exporrigitō	exporrigitōte		II.	exporrigitor	—
III.	exporrigitō	exporriguntō		III.	exporrigitor	exporriguntor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	exporrigam	exporrigāmus		I.	exporrigar	exporrigāmur
II.	exporrigās	exporrigātis		II.	exporrigāris	exporrigāminī
III.	exporrigat	exporrigant		III.	exporrigātur	exporrigantur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	exporrigēbam	exporrigēbāmus		I.	exporrigēbar	exporrigēbāmur
II.	exporrigēbās	exporrigēbātis		II.	exporrigēbāris	exporrigēbāminī
III.	exporrigēbat	exporrigēbant		III.	exporrigēbātur	exporrigēbantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	exporrigerem	exporrigerēmus		I.	exporrigerer	exporrigerēmur
II.	exporrigerēs	exporrigerētis		II.	exporrigerēris	exporrigerēminī
III.	exporrigeret	exporrigerent		III.	exporrigerētur	exporrigerentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	exporrigam	exporrigēmus		I.	exporrigar	exporrigēmur
II.	exporrigēs	exporrigētis		II.	exporrigēris	exporrigēminī
III.	exporriget	exporrigent		III.	exporrigētur	exporrigentur

Radix perfecta exporrex-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	exporrexī	exporreximus
II.	exporrexistī	exporrexistis
III.	exporrexit	exporrexērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	exporrexerim	exporrexerīmus
II.	exporrexerīs	exporrexerītis
III.	exporrexerit	exporrexerint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	exporrexeram	exporrexerāmus
II.	exporrexerās	exporrexerātis
III.	exporrexerat	exporrexerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	exporrexissem	exporrexissēmus
II.	exporrexissēs	exporrexissētis
III.	exporrexisset	exporrexissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	exporrexerō	exporrexerimus
II.	exporrexeris	exporrexeritis
III.	exporrexerit	exporrexerint

Infinitivi act. pass. praes. exporrigere exporrigī perf. exporrexisse

Participia praes. exporrigēns, -entis perf. exporrectus, -a, -um fut. exporrectūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. exporrigendum, -ī adiect. exporrigendus, -a, -um supina exporrectum, exporrectū

Dictiones derivatae

• exporrectio

Loci

Erasmus Schmidius 1602

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. XVII.

• 1602: [ Atlantica insula] enim vastitate sua utrobique tam versus septentrionem quam versus meridiem extra zonam torridam, seu ... extra anni solisque vias, quae in zona torrida intra Tropicos sunt, longe lateque se exporrigit. — Erasmus Schmidius

Translationes

Germanice

ausstrecken