insula

Latine

īnsula in marī Adriāticō

Appellatio pronuntiatusque

īnsula

API: /ˈiːn.su.la/

(classice)

Syllabificatio phonetica: īn·su·la — morphologica: insul-a

Nomen substantivum

īnsŭl|a, -ae fem.

1. √ Portio terrae, minor quam continens, aqua cincta.
2. (Translate) aedificium ubi multae diaetae seu domicilia sunt.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	īnsula	īnsulae	I
gen.	īnsulae	īnsulārum	II
dat.	īnsulae	īnsulīs	III
acc.	īnsulam	īnsulās	IV
abl.	īnsulā	īnsulīs	VI
voc.	īnsula	īnsulae	V

Dictiones derivatae

• īnsulānus
• īnsulāris, īnsulāre
• īnsulārēs, īnsulārium
• īnsulārius, īnsulāriī
• īnsulātus

Translationes

Portio terrae aqua cinctum	dilatare ▼

Portio terrae aqua cinctum	collabi ▲

Anglice: island (en) Batave: eiland (nl) n Bohemice: ostrov (cs) m Dacoromane: insulă (ro) f Esperantice: insulo (eo) Estonice: saar (et) Finnice: saari (fi) Francogallice: île (fr) f Germanice: Insel (de) f Graeca Antiqua: νῆσος f ‎(nêsos) Hispanice: isla (es) f Islandice: ey (is) f, eyja (is) f Italice: isola (it) f Ruthenice: остров (ru) m ‎(ostrov) Lusitane: ilha (pt) f Slovene: otok (sl) m Suecice: ö (sv) c

Aedificium	dilatare ▼

Aedificium	collabi ▲

Anglice: tenement (en), apartment building (en) Batave: woonblok (nl) n, flatgebouw (nl) n Germanice: Mietshaus (de) n, Mietskaserne (de) f, Wohnblock (de) m

Vide etiam

• Index Victionarii nominum insularum

Discretiva

insula dictio est in variis linguis:

• Anglice: insula
• Esperantice: insula

Dictiones similes

• Dacoromane: insulă
• Lusitane: ínsula

Formae affines

Latine

īnsula

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
īnsula	casus nominativus singularis	substantivi īnsula
īnsula	casus vocativus singularis	substantivi īnsula

Appellatio pronuntiatusque

īnsula

API: /ˈiːnsula/

(classice)

Syllabificatio phonetica: īn·su·la — morphologica: insul-a

īnsulā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
īnsulā	casus ablativus singularis	substantivi lībra

Appellatio pronuntiatusque

īnsulā

API: /ˈiːnsulaː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: īn·su·lā — morphologica: insul-a

Dacoromane

insula

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
insula	casus nominativus/accusativus singularis articulatus	substantivi insulă

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈinsula/

Syllabificatio phonetica: in·su·la·bra — morphologica: insul-a