elatius

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg elatius dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
ēlātius casus nominativus singularis · genus neutrum ēlātior (ēlātus comparativus)
ēlātius casus accusativus singularis · genus neutrum ēlātior (ēlātus comparativus)
ēlātius casus vocativus singularis · genus neutrum ēlātior (ēlātus comparativus)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /eːˈlaːti.us/(classice)
Syllabificatio phonetica: ē·lā·ti·us — morphologica: elat-ius

Loci[+/-]

M. Tullius Cicero
-106…-43
Aulus Gellius
ca. 130-170
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Nihil acute inveniri potuit in eis causis quas scripsit, nihil, ut ita dicam, subdole, nihil versute, quod ille non viderit; nihil subtiliter dici, nihil presse, nihil enucleate, quo fieri possit aliquid limatius; nihil contra grande, nihil incitatum, nihil ornatum vel verborum gravitate vel sententiarum, quo quicquam esset elatius. —Brutus Ciceronis [1][2]

Latinitas postclassica

saec. II.

  • Introit adulescens et praefatur arrogantius et elatius quam aetatem eius decebat, ac deinde iubet exponi controversias. —Noctes Atticae A. Gellii [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Brutus. (The Latin Library): 9, [35] — elatius
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: elatius.
  3. 3.0 3.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber nonus, 15. p. 4 — elatius