elatior

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg elatior dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
ēlātior casus nominativus singularis · genus masculinum ēlātior (ēlātus comparativus)
ēlātior casus vocativus singularis · genus masculinum ēlātior (ēlātus comparativus)
ēlātior casus nominativus singularis · genus femininum ēlātior (ēlātus comparativus)
ēlātior casus vocativus singularis · genus femininum ēlātior (ēlātus comparativus)

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /eːˈlaːti.or/(classice)
Syllabificatio phonetica: ē·lā·ti·or — morphologica: elat-ior

Loci[+/-]

Lucius Annaeus Seneca -3/+65 C. Plinius Secundus 23-79M. Fabius Quintilianus ca. 35-100 Franciscus Petrarca
1304-1374
antiq. class. II II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

class.

  • Quibus quisquis se tradidit, quaestiunculas quidem vafras nectit, ceterum ad vitam nihil proficit, neque fortior fit neque temperantior neque elatior. At ille, qui philosophiam in remedium suum exercuit, ingens fit animo, plenus fiduciae, inexsuperabilis et maior adeunti. —Ad Lucilium epistulae morales Senecae [1][2]

saec. I.

  • At in Brileto et Tharne quaterni renes cervis, contra pinnatis squamosisque nulli. de cetero summis adhaerent lumbis. dexter omnibus elatior et minus pinguis sicciorque. utrique autem pinguitudo e medio exit praeterquam in vitulo marino. animalia in renibus pinguissima, oves quidem letaliter circum eos concreto pingui. aliquando in iis inveniuntur lapilli. —Naturalis historia Plinii [3][2]

saec. I.

  • Ipsorum etiam qui rectum dicendi genus sequi volunt, alii pressa demum et tenuia et quae minimum ab usu cotidiano recedant, sana et vere Attica putant; quosdam elatior ingenii vis et magis concitata et plena spiritus capit; sunt etiam lenis et nitidi et compositi generis non pauci amatores. —Institutio oratoria Quintiliani [4][2]

Latinitas humanistica

saec. XIV.

  • Sumus quidem, quod nemo clarius quam tu videt, omnes qui hanc vitam agimus, viatores, de itineris asperitate certissimi, de hospitio incerti, et huic conditioni nemo prorsus eximitur, seu ille hispidus agricola seu pastor hirsutus seu mercator instabilis seu immobilis heremita seu mendicus supplex seu dives insolens seu Gallorum rex seu romanus imperator fuerit; et rursum seu ille humilis sacerdos seu archidyaconus intumescens seu presul elatior seu tuum, hoc est romani cardinis, gradum nactus seu denique pontificum maximus, cui populorum admiratio pape nomen dedit. —Epistole familiares Petrarcae [5][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Lucius Annaeus Seneca - Ad Lucilium epistulae morales. (The Latin Library):  Tomus / Liber 19. 111, versus 2 — elatior
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 Vicicitatio: elatior.
  3. 3.0 3.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XI, cap. 81, [206] — elatior
  4. 4.0 4.1 Marcus Fabius Quintilianus, Institutionis oratoriae libri XII. (Teubner, Lipsiae MDCCCLIV). Liber decimus, 1. p. 44 — elatior
  5. 5.0 5.1 Franciscus Petrarca (Italice: Francesco Petrarca) - Epistole familiares. (Universitas Turicensis): Liber XIV. 1: 4 — elatior