cursurus

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /kurˈsuːrus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: cur·sū·rus — morphologica: curs-ur-us

Notatio

← Latine: currō (currere)

Participium

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
cursūrus	—	futurum	activa	participium­	nominativo	currō (currere)

Declinatio

positivus singularis				positivus pluralis
cas.	masc.	fem.	neut.	cas.	masc.	fem.	neut.
nom.	cursūrus	cursūra	cursūrum	nom.	cursūrī	cursūrae	cursūra
gen.	cursūrī	cursūrae	cursūrī	gen.	cursūrōrum	cursūrārum	cursūrōrum
dat.	cursūrō	cursūrae	cursūrō	dat.	cursūrīs	cursūrīs	cursūrīs
acc.	cursūrum	cursūram	cursūrum	acc.	cursūrōs	cursūrās	cursūra
abl.	cursūrō	cursūrā	cursūrō	abl.	cursūrīs	cursūrīs	cursūrīs
voc.	cursūre	cursūra	cursūrum	voc.	cursūrī	cursūrae	cursūra

Loci

Marcus Terentius Varro -47…-45

P. Ovidius Naso -42…+18

Marcus Valerius Martialis 40-103

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• In his verbis quae contraria non habent, ut loquor et venor, tamen dicimus loquens et venans, locuturus et venaturus, locutus et venatus, quod secundum analogias non est, quoniam dicimus loquor et venor, non loquo et veno. Unde illa erant superiora; eo minus servantur, quod ex his quae contraria verba non habent alia efficiunt terna, ut ea quae dixi, alia bina, ut ea quae dicam: currens, ambulans, cursurus, ambulaturus: tertia enim praeteriti non sunt, ut cursus sum, ambulatus sum. —De lingua Latina Varronis

class.

• Ergo, quod fuerat stimulis factura sine ullis,

plenius auctorem te quoque nancta facit.

Acer et ad palmae per se cursurus honores,

si tamen horteris, fortius ibit equus.

Adde quod absentis cura mandata fideli

perficis et nullum ferre gravaris onus. —Epistulae ex Ponto Ovidii Nasonis

saec. I.

• Vis commendari sine me cursurus in urbem,

Parve liber, multis, an satis unus erit?

Unus erit, mihi crede, satis, cui non eris hospes,

Iulius, assiduum nomen in ore meo.

Protinus hunc primae quaeres in limine Tectae:

Quos tenuit Daphnis, nunc tenet ille lares.

Est illi coniunx, quae te manibusque sinuque

Excipiet, tu vel pulverulentus eas. —Epigrammata M. Valerii Martialis